Ujmowanie przedmiotów cz. 16

Nie jest przy tym rzeczą istotną, czy wierzymy, że słyszane właśnie np. głosy ptaków są wydawane przez ptaki, czy też zręcznie naśladowane. Bo nawet wierząc w autentyczność szmerów i dźwięków, nie wierzymy w istnienie świata, w którym się rozlegają. Przedmioty rzeczywiste, które uważamy za źródło dźwięków i szmerów, a więc ludzi, telefony itp. Ujmujemy jako przedmioty odtwarzające, reprezentujące kogoś innego. Tak stają się aktorami nie tylko ludzie, ale również przedmioty martwe. W ten sposób konstytuują się dla słuchacza nowe światy, obce w otaczającym go rzeczywistym świecie i nie pozostające do niego w żadnych stosunkach czasowych i przestrzennych. Rzecz ma się analogiczne, jak przy oglądaniu obrazów, rzeźb, widowisk teatralnych lub filmowych. Różnica tkwi tylko w fakcie, iż w tamtych wypadkach imaginatywna percepcja opiera się o spostrzeżenia wzrokowe lub o wzrokowe i słuchowe, natomiast w obecnie opisywanym wyłącznie o słuchowe wyobrażenia spostrzegawcze.

wywóz odpadów poremontowych

Po dokonaniu powyższych odróżnień, możemy już rozpatrzyć formy aktywności odbiorcy dzieła sztuki przy jego imaginatywnej percepcji. Nie wymaga szczegółowego uzasadnienia pogląd, że większość twierdzeń, wygłoszonych o wpływie przebiegu percepcji spostrzegawczej na ukonstytuowanie się estetycznego przedmiotu odnieść można również do percepcji imaginatywnej.

wywóz odpadów poremontowych